தாயாகிய நான் !

கல்யாண மாலை சூடும் அந்த நாளை 

எதிர் பார்த்து காத்திருக்கும் 

ஒவ்வொரு பெண்ணும் 

தன் தந்தையின் அரவணைப்பை விட்டு 

தன் அவன் இடத்தில் 

தந்தையின் அரவணைப்பை எதிர்பார்ப்பது போல் 

நானும் எதிர்பார்த்து இருந்தேன், காத்திருந்தேன் 

காலம் தான் கடந்தது 

பின்பு தான் தெரிந்தது 

தாயக மாறியது நான் தான் 

அவனுக்கும் சேர்த்து !

என்னவன்!

 நான் கண்டெடுக்கவில்லை உன்னை, 

ஆனால் 

கண்டவுடன் எடுத்துக்கொள்ள நினைத்தேன்,உன்னை !

சேர்ந்தோம், சிரித்தோம் , அழுதோம் ,

அழுதோம் , சிரித்தோம் , சேர்ந்தோம் ,ரிபீட்டு 

ஆயிரம் தான் நீ என்னமோ என்னவனானாலும் 

எனக்கானவனாக சில காலம் ஆகும் தானே !

ஆரம்ப கால காதலில் எல்லாம் புதிது 

நீயும் புதிது !நானும் புதிது !நமக்கும் புதிது !

ஒன்றில் ஆரம்பித்து பதினொன்றை தாண்டிச் செல்கிறது 

கல்யாணத்தில் சேர்ந்து !காதலில் கலந்து !நட்பாய் உணர்ந்து !நாமாய் ஆனோம் !

என்றும் நமக்காக நாமாய் இணைந்தே இருப்போம் !

                                                                                                                                   - இப்படிக்கு உன்னவள்