தாயாகிய நான் !

கல்யாண மாலை சூடும் அந்த நாளை 

எதிர் பார்த்து காத்திருக்கும் 

ஒவ்வொரு பெண்ணும் 

தன் தந்தையின் அரவணைப்பை விட்டு 

தன் அவன் இடத்தில் 

தந்தையின் அரவணைப்பை எதிர்பார்ப்பது போல் 

நானும் எதிர்பார்த்து இருந்தேன், காத்திருந்தேன் 

காலம் தான் கடந்தது 

பின்பு தான் தெரிந்தது 

தாயக மாறியது நான் தான் 

அவனுக்கும் சேர்த்து !

என்னவன்!

 நான் கண்டெடுக்கவில்லை உன்னை, 

ஆனால் 

கண்டவுடன் எடுத்துக்கொள்ள நினைத்தேன்,உன்னை !

சேர்ந்தோம், சிரித்தோம் , அழுதோம் ,

அழுதோம் , சிரித்தோம் , சேர்ந்தோம் ,ரிபீட்டு 

ஆயிரம் தான் நீ என்னமோ என்னவனானாலும் 

எனக்கானவனாக சில காலம் ஆகும் தானே !

ஆரம்ப கால காதலில் எல்லாம் புதிது 

நீயும் புதிது !நானும் புதிது !நமக்கும் புதிது !

ஒன்றில் ஆரம்பித்து பதினொன்றை தாண்டிச் செல்கிறது 

கல்யாணத்தில் சேர்ந்து !காதலில் கலந்து !நட்பாய் உணர்ந்து !நாமாய் ஆனோம் !

என்றும் நமக்காக நாமாய் இணைந்தே இருப்போம் !

                                                                                                                                   - இப்படிக்கு உன்னவள் 

பெண்மை

Live your life

பெண்மை என்றால் தியாகம் என்றர்தமொ .....

வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருவாயிலும் தன்னை தியாகிக்கிறாள் ....

தன் விருப்பங்களை தியகிக்கிறாள் ஒரு

மகளாய் பெற்றோருக்காக ......

மனைவியாய் கணவருக்காக ....

மருமகளாய் புகுந்தவீட்டாருக்காக .....

தாயாய் குழந்தைக்காக  ......

என்று தன் வாழ்வை தன் விருப்பத்துடன் வாழ்வாலோ ????

வரவேற்பு

வானம் திரண்டு வர

விண்மீன்கள் கூட்டம் கூட

சந்திரனை முன்னே அனுப்பி

சூரியனும் உடனே வர

வண்ணத்துபூச்சிகள் வந்த வண்ணம் இருக்க

பூக்கள் யாவும் புன்னகை மணம்  வீச

சொந்தங்கள் யாவரும் கூடி நிற்க

கெட்டி மேளம் கொட்ட

செல்வி திருமதி ஆகும் நேரம் வந்தது

வந்து வாழ்த்தி செல்ல அன்புடன் அழைக்கும்  --- சௌமி

சுனாமி

அலைச்சலை  

அலடிக்கொல்லாமல்

ஆர்பரித்து

அலைபாயும்

அழகை

ஆயிரம்  கண்  

ஆசையோடு  காண

அந்த  ஒரு  நாள்

ஆக்க்ரோசம்  ஆனது  ஏன்  ????? ---- சுனாமி

காத்திருக்கிறேன்...

எழுதி வைத்தான் கடவுள் இவனொடுதான் என்று

அதன் படி என்னைக் காண வந்தான் சுற்றத்தோடு

அளவான அலங்காரத்துடன்  என்னை  அழைத்து வந்தால் என் அக்கா

அனைவரையும்  வணங்க  சொல்ல  அதையும்  அழகாக  செய்தேன் ....

பின்பு  அமர  சொன்னார்கள் .......
அமர்ந்தேன்  தந்தையின்  அருகில் 
சிறிது  வெக்கத்துடன்  தலை குனிந்து .....

முழுதாய்  பார்க்க  வில்லை  என்றாலும்  முடிந்தவரை  பார்த்தேன் ...

முதல்  பார்வையிலேயே  தோன்றிற்று   இவன்  தான்  என்னவனோ  என்று  (அவனுக்கும்  தோன்றிருகுமோ???).....

எங்கிருந்தோ  ஒரு  குரல் .... "மாப்பிள்ளை  பொண்ணு கிட்ட  பேசனுமாம் "....

அதுவரை  அமைதியாய் இருந்த  என்  மனம்

படபடத்தது  பட்டாம் பூச்சியின்  சிறகைப்  போல ....
என்னை  நானே அமைதிப்படுத்திக்  கொண்டேன் ...
அழைத்து  சென்றார்கள்  ஓர் அறைக்குள் .....
அடக்கமாய்  அமர்ந்தேன்  அவருக்கு  எதிரில் ...
அன்பாய்  சில  கேள்விகள்  அவரிடம்  இருந்து ....
அதற்கு  பண்பாய் நான் பதில்  சொல்ல ......
விடை  பெற்றார்கள்  விருப்பத்துடன்.....
சில  நாட்கள்  கழிந்தன ....
இருபுறமும்  சம்மதக்கொடி பறந்தன ....
கை  கோர்க்கும்  நாளும்  குரித்தாயின...
பின்பு  என்ன .... மனம்  ஆகும்  முன்  மனப்  பரிமாற்றம்  தான் ...
தினம்  தினம்  சந்திப்பு ....சில  மணி  நேர  பேச்சு ....
காத்திருப்பது  கடினம்  தான்  ஆயினும்  காலத்தின்  கட்டாயம் ...
காத்திருக்கிறேன் கனவுகளோடு ....................

காதல் கடிதம்

எனக்கு தெரியாமல்என்னிடம்  வந்தது ….

அதை உனக்கு தெரியபடுத்த எனக்கு தெரியவில்லை....

ஆனாலும் உன் மனதில் இருப்பதை தெரிந்து கொள்ள விளைகிறேன்...

தெரிந்தும் தெரியவில்லை என்று சொல்லிவிடாதே.....

ஏன் புரிந்திந்தும் பிரிந்து  இருகிறாய் ….

விரைவில் உன் விருப்பதை அறிய விரும்புகிறேன் ….

தலைகனம்

தலைவலிக்கு மருந்துண்டு

ஆனால் தலைகனத்திற்கு ???

மன பாரத்தை இறக்கி வைக்க தோழி

ஆனால் தலை பாரம் தோழியிடமே???

விரும்பியதை எல்லாம் கொடுப்பாள்   

அனால் விட்டு கொடுக்க மாட்டால்

மண மேடை....

மண மேடையில் அடையாளம் மாற்றி

என்னவனோடு செல்லுகையில்

அருவி என் அன்னையின் கண்ணில்

ஆனந்தம் என் தந்தையின் கண்ணில்

அனைத்தையும் கழைந்து

அழைத்து சென்றான் என்னவன் ....

பக் பிக்ஸ்....

எவனோ கிறுக்கிய கிறுக்கலில்

எழுத்துப் பிழையாம்

பிழை அறிந்து சரி செய்தால்

அதற்கு பரிசோதனை வேறு ...

மழைத்துளி ...

மண்ணும் மழைத்துளியும் சேர்ந்திருக்கும்

நேரம் சிறிதாக இருந்தாலும்

அவை சேர்ந்து தரும் மணம்

விண்ணிலும் வீசும்

அது போல தான்

நாமும் நம் நட்பும் ....

மௌனம் ...

மௌன மொழியின் அர்த்தம் அறிந்தேன்

நீ என் அருகில் இருக்கையில்

உன் பிரிவு எடுத்து சென்றது என் மௌனத்தை ....

சில ....

பார்த்த நாட்கள் சில

பழகிய நாட்கள் சில

பகிர்ந்த நாட்கள் சில

பேசிய நாட்கள் சில

நாட்கள் சிலவாயினும்

நட்பு பலவாயின .....

நட்பு....

I wrote this poem for  my  friend smita ...

   

நட்பு பிறந்தது என் நா

உரைத்த "ஹாய்" இல்

நட்பு வளர்ந்தது நம்

மொழி பரி மாற்றத்தால்

நட்பு சிறந்தது நம்

சிறு நகையால்

நட்பு பெருகியது நம்

பெயர் வரிசையால்

நட்பு மலர்ந்தது

நம் நட்பின் மணம் கமழ்ந்தது

மற்றவர் இடையில்

புகழ்பவர் புகழ்ந்தார்

இகழ்பவர் இகழ்ந்தார்

பிரிக்க முயன்றவர் சிலர்

பிரிந்தும் ஒன்றாய் இருந்தோம்

இனியும் இருப்போம் என்ற உறுதியுடன் .....

சாதனை ...

கண்ணுக்குள் ஒளிந்து

கனவில் பிறந்து

கற்பனையில் வளர்ந்து

காலங்களில் கலந்து

கடைசியில் என்னை அடைந்தது - சாதனை

காத்திருந்தேன் ....

காத்திருப்பதன் கொடுமை கலைந்தது

அவள் வருகையை பார்த்திருந்ததால் ....

கண்ணீர் ....

கண்ணுக்குள் ஒளிந்திருந்தேன்

கடலாய் அலைந்து

வெள்ளமாய் ஓடி

கடைசியில் கரையை அடைந்தேன்

அவன் அவளிடம் சொன்ன ஒரு வார்த்தையால்

நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்!!!
                                                                    -கண்ணீர்

உன்னால் ....

சுட்டெரிக்கும் சூரியனும் சுருங்கி போனது

வட்டமிடும் வெண்ணிலவும் வலு இழந்தது

ஆர்பரிக்கும் அலைகளும் அமைதியானது

வீசும் புயலும் வீரியம் இழந்தது

கொழுந்து விடும் நெருப்பும் குலைந்து போனது

உன் முகம் பொலிவிளைந்ததால் ....

பாரம் ...

பூமித்தாயே ....

என்னை மன்னித்து விடு

இன்று உன் பாரத்தை அதிகரித்து விட்டேன்

ஏன் என்றால் என் மனம் பாரமாக உள்ளது ....

மயில் ...

கண்கவர் வர்ணம் பல கொண்டு

வானளவ நீ பறந்தால்

என் மனம் பறக்கிறது உன் அழகுசொலையில் .....